miércoles, 6 de enero de 2010

ACABA DE EMPEZAR EL AÑO Y...

Acaba de empezar el año y...
Me han cobrado el seguro del coche
Han venido los Reyes Magos y me han dejado una factura estupenda
Se me fastidió un fantástico sensor eléctrico de la caldera y vino un señor amabilísimo a arreglarmela... más majo el y su datáfono portátil...
He de comprar tres regalos de cumpleaños, uno de santo y renovarle las existencias al ratoncito Pérez ( adoro a este ratón... )
Mañana empiezan las rebajas ( voy a ser buena y no voy a ir, voy a ser buena y no voy a ir, voy a ser buena y no voy a ir... )
Si no voy a la cortarme el pelo ya empezaré a parecerme a Casimiro...
Y el dentísta me ha llamado a casa a ver si aún seguía viva!
Así que voy a empezar a tomar medidas para ver si solvento mi propia crisis, por ahora la económica que por algo hay que empezar... voy a seguir las nuevas directrices que acabo de recibir...


Ánimo con vuestra cuesta de enero...
Besotes con el 50% de descuento!

martes, 5 de enero de 2010

CON TODA PALABRA

Con toda palabra
Con toda sonrisa
Con toda mirada
Con toda caricia

Me acerco al agua
Bebiendo tu beso
La luz de tu cara
La luz de tu cuerpo

Es ruego el quererte
Es canto de mudo
Mirada de ciego
Secreto desnudo

Me entrego a tus brazos
Con miedo y con calma
Y un ruego en la boca
Y un ruego en el alma ...

Con toda palabra
Con toda sonrisa
Con toda mirada
Con toda caricia

Me acerco al fuego
Que todo lo quema
La luz de tu cara
La luz de tu cuerpo

Es ruego el quererte
Es canto de mudo
Mirada de ciego
Secreto desnudo

Me entrego a tus brazos
Con miedo y con calma
Y un ruego en la boca
Y un ruego en el alma...
LHASA DE SELA

lunes, 4 de enero de 2010

PON POESIA EN TU VIDA!

La poesía y yo no nos llevamos bien. Raros són los autores que me llenan y escasos los poemas que me sorprenden.
Todo el mundo se atreve con la poesía y a veces lo que escriben es atroz ( sino visitad blogs de poesia y de 10 se salvará uno como mucho). Si, se nota que se han leido el diccionario e incluso que se lo saben de pe a pa... pero en la mayoría de ocasiones las palabras no hay que conocerlas, sino saber usuarlas. Y, al menos para mi, si un poema no me transmite sentimientos... no me merece la pena ni leerlo.
Aunque claro, yo no soy ni una experta ni una gran conocedora del mundo de la poesía y hace años que dejé de intentar ser algo que no soy... no quise convertirme en una pseudointelectual pedante ( que mira que los hay y que rabia dan ... )

Este no es el caso, claro está, de estos dos autores... de estos dos genios.

El primero, mi preferido, Miquel Martí i Pol. Su gran sensibilidad, el poder de sus palabras... simplemente me apasiona, no sólo por la gran calidad de su obra, sino porque me pone los pelos de punto cada vez que lo leo


EM DECLARO VENÇUT

Em declaro vençut. Els anys que em resten

els malviuré somort. Cada matí

esfullaré una rosa –la mateixa–

i amb tinta evanescent escriuré un vers

decadent i enyorós a cada pètal.

Us llego la meva ombra en testament:

és el que tinc més perdurable i sòlid,

i els quatre pams de món sense neguit

que invento cada dia amb la mirada.

Quan em mori caveu un clot profund

i enterreu-me dempeus cara a migdia,

que el sol, quan surt, m’encengui el fons dels ulls.

Així la gent que em vegi exclamarà:

—Mireu un mort amb la mirada viva.

La pell del violi (1973-74)

Esta es la traducción al castellano para los que no entiendan el catalán ( aunque ya se sabe que en círculos intimos... ) Sí, traducidas las palabras pierden su fuerza... pero bueno, o aprendemos todos los idiomas del mundo o nos servimos de las traducciones, que le vamos a hacer...


Me declaro vencido...

Me declaro vencido. Los años que me quedan
los malviviré en penumbra. Cada mañana
deshojaré una rosa -la misma-
y con tinta evanescente escribiré un verso
débil y nostálgico en cada pétalo.
Os lego mi sombra en testamento:
es lo más perdurable y sólido que tengo,
y los cuatro palmos de mundo tranquilo
que creo cada día con la mirada.
Cuando muera, cavad un profundo hoyo
y enterradme en él de pie, frente al mediodía,
que el sol. al salir, me ciegue el fondo de los ojos.
Así la gente que me vea exclamará:
-Mirad, un muerto con la mirada viva.

Y este es el segundo Mario Benedetti. Le descubrí tarde gracias a un amigo argentino que me dijo que era el único autor uruguayo al que merecía la pena leer. Ante tal recomendación de un argentino, no me quedo más remedio que hacerme con un libro de Benedetti para ver que era lo que podía encontrar ... ahora Benedetti siempre esta en mi mesilla de noche.

Este es uno de sus poemas más "famosos". Seguro que la mayoría ya le conocéis y le habéis leido. Para los que no....


Hagamos un trato

Compañera
usted sabe
puede contar
conmigo
no hasta dos
o hasta diez
sino contar
conmigo

si alguna vez
advierte
que la miro a los ojos
y una veta de amor
reconoce en los míos
no alerte sus fusiles
ni piense qué delirio
a pesar de la veta
o tal vez porque existe
usted puede contar
conmigo

si otras veces
me encuentra
huraño sin motivo
no piense qué flojera
igual puede contar
conmigo

pero hagamos un trato
yo quisiera contar
con usted

es tan lindo
saber que usted existe
uno se siente vivo
y cuando digo esto
quiero decir contar
aunque sea hasta dos
aunque sea hasta cinco
no ya para que acuda
presurosa en mi auxilio
sino para saber
a ciencia cierta
que usted sabe que puede
contar conmigo.

Lástima que ninguno de ellos esté ya entre nosotros... disfrutad de su obra.

Besotes llenos de la poca poesía que habita en mi

sábado, 2 de enero de 2010

ATOCINADA...

Estas estupendísimas y preciosas fiestas me he atocinado... sí, ya era duro estar jamona, pero bueno tenía su punto... pero estar tocina... esto ya me supera... así que voy a tener que llevar siempre encima un buen cuchillo jamonero para irme loncheando de forma continua, porque he pasado de estar casí así....



a acercarme peligrosamente a esto...




Joesssssssssssssss.... voy a meter la cabeza bajo tierra cual avestruz a ver si me animo!


Besotes atocinaos que ahora no tengo otros...

EMPEZAR EL AÑO CON PREMIOS.. NO ESTÁ MAL!!!

Este premio viene de Tani desde el otro lado del charco, mujer tan guapa por fuera como por dentro....

Gracias amor!

Y este de Sarita, la sonrisa más franca de la blogoesfera! Mil gracias a ti tambien cielo!


Yo por mi parte quiero compartir este premio con Nelia, Tano, Teresa de mienteme y a Pedrohuelva porque ellos lo valen!!! y a Cassiopea de Conviviendo con un intruso como regalo de bienvenida.
Besotes a todos

martes, 29 de diciembre de 2009

PROPOSITOS... NO SE PARA QUE, PERO PROPOSITOS AL FIN Y AL CABO



Hace un par de años que hago una lísta de propósitos que jamás cumplo… vete tú a saber porque la hago, aunque en su momento me lo tomo en serio… pero se me pasa como a los 3 días… a ver que tal me va este 2010…


LO QUE PASO CON LOS PROPOSITOS PARA 2009 Y SUS RESULTADOS



Estos eran y así quedaron…
Hacer más ejercicio. Cómo???, no sé … cantar con el singstar o en el coche contará algo, digo yo?

Sér feliz. Pa que… vamos, vamos…





Beber más agua, mira eso sí… ha habido días que casi me he encharcado y todo!





Ahorrar dinero ( estoy en el suelo cual cucaracha destornillandome de la risa )


No comprar más ropa, zapatos, etc de los necesarios ( sigo sin levantarme del suelo juassssssssssss )


Comer más sano y alcanzar mi peso ideal ( bueno, dejemoslo en alcanzar un peso ideal, aunque sea el de un luchador de sumo… )




Ir a la cama a una hora razonable. ( y digo yo, para que hice este proposito????? )






Llamar más regularmente a mis amigos y familiares… es que soy un desastreeeeeeeeeeeee, eso si cuando llamo me tiro más de una hora ( eso vale como 10 llamadas de hola que tal tiempo hace…)



Cambiar de trabajo y lo conseguí… de estresada a parada… objetivo cumplido, no???





Deja de ver series en la televisión. Jajajajajajajajajajajajajajajajaja



Pasar más de dos horas diarias recogiendo la casa y menesteres de maruja varios ( espero que valiera estar en casa en si mismo… pq sino… )





Pasar más tiempo con mi hija ( Siiiiiiiiiiiiiiiii, cumplidoooooooooo!!! Oleeeeee yoooooooo )






Haz un largo paseo a diario ( mensual cuenta????? )





Conocer mejor a C**** y mejorar nuestra amistad ( aquí como que me pasé de proposito y lo supere con creces… igual lo cuento como doble y lo cambio por el de la casa! )


No hablar de política… no lo he cumplido… pero me ha servido para el anterior proposito… si es que los que se pelean…





Levántate más temprano. Juasssssssssssssssssss, sí si.. yo como siempre con el cohete en el culo… como no venga al lado de mi cama un monje tibetano a tocar el gong hasta que me levante… como que no lo veo



Me faltó pedir el fin del hambre en Africa… algo que puedo hacer por mi misma como todo lo demás…



PROPOSITOS MÁS REALISTAS PARA 2010
Ir más a la peluquería aunque me de palo ( lo de tener que soplarme el flequillo para no chocarme con la gente por la calle… mal, muyyyyyyyy mal )




Llevar a conjunto la ropa interior, es decir sujetador versus braga/tanga del mismo color por lo menos ( dificil de cumplir,… es ver unas bragas de hipopotamas bailarinas o vacas jugando a paddel y es que me pierdo… )


Pasar por lo menos 30 minutos diarios recogiendo/limpiando la casa ( lo de las más de dos horas del año pasado…. Jajajaja aun me rio… )




Ducharme cada día ( como ya lo hago, no vale como proposito… pero que leche uno al menos tendré que cumplir, no? )




Volver a Londres ( como lo echo de menos, ainssssssssss )



No abandonar el blog o por lo menos abandonarlo poco





Encontrar un trabajo digno, relajado y con buen sueldo o lo que es lo mismo lo contrario del que tenía ( algunos ya sabemos que no se cumplen… pero oye son mis propositos y si quiero currar poco y ganar mucho, por pedirlo que no quede! Jajajajajaja )



Jugar más y mejor con mi hija, quererla más si cabe, besarla y achucharla más… vamos todo más ( otro de los que sí, de los fáciles… para compensar, no? )



Hacer escapadas varias con fines diversos ( y he dicho varias, que conste! )




Salir como poco una noche al mes de juerga loca




Preparar la ropa que me voy a poner la noche anterior ( que últimamente salgo de casa hecha un pingajo xD )






Besar a quien me apetezca y como me apetezca ( besar… he dicho besar… que este es un blog decente… ya lo demás a la imaginación del lector )





No hablar de política ( y aquí hay peligro para mi integridad física, porque mordiéndome la lengua en según que ocasiones me puede llegar a envenenar… )




Ir a Pamplona ( lo sé, este proposito parece un pelín raro, más teniendo en cuenta que he estado más de una vez… pero bueno, cosas mías )





Volver al saludable acto de leer más de un libro al mes ( ahora si acabo uno me doy con un canto en los dientes )



Más cerveza sin alcohol y menos Beffeter con tónica (igual me coso la boca… ya me plantearé la manera… )




Y ahora el que nunca se cumple ( grrrrrrrrrr ) el de cada año desde hace unos pocos… ser finalmente FELIZ… si alguien sabe de alguna brujeria, pacto con el diablo o similares para cumplirlo, que me lo diga porfavorrrrrrrrrrrrrrrrrr


Propositos más realistas, porque iba a pedir La Paz en el Mundo pero luego me llevo unos disgustos y unos calentones que como que no!


Sin más Feliz o por lo menos mejor año para todos

Se os quiere, se os aprecia o se os admira, adjudicaros el que queráis


Los últimos besos y achuchones del 2009…. El año que viene más ( y mejor??? )




PD: Poneros todos bragas, tangas, slips o boxers rojos… que no sirve para nada, pero me troncho pensando en ver a la gente en paños menores todos iguales…

PESSEBRE VIVENT DE CORBERA

La verdad es que a mi estos tinglados no me acaban de convencer, pero este caso es especial. Supongo que influye mucho que muchos de las personas que participan en el sean amigos a los que aprecio muchísimo o que lo hagan en mi pueblo de acogida, que a aceptado a esta de "Can Fanga" ( Barcelona, para los foráneos ) como a una más.





Saber el esfuerzo que le dedican prácticamente por amor al arte, el frío que pasan y la ilusión que tienen... ver a los compañeros de mi hija haciendo de pastores o saber el tiempo que dedican a prepararlo todo... eso lo hace especial.



Y eso sin tener en cuenta que es uno de los pesebres vivientes más famosos de Cataluña y para mi de los más bonitos ( bueno, sólo he visto dos y el otro era una cutrez... pero hay que barrer para casa, no??? )



Vale la pena visitarlo seáis religiosos o no, y que consté que no me dan comisión ( aún... jijiji )


Así que paz, amor, buena voluntad y esas cosas


Besotes navideños, pelaos de frio y con oveja al lado